Ron H. van Raalten: Rufus - Heidewachtel - vanaf 2 jaar tot 3 jaar

Home |
subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link
subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link
subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link
subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link
subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link
subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link
subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link
subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link

Duke Rufus van Die Hage tot Gouwe - Heidewachtel

Rufus 2 jaar 10 maand: oktober 2009 tot en met december 2009

oktober 2009 - 2 jaar en 10 maand

De laatste weken komt Rufus weer heel regelmatig terug met kadavers van konijnen, hazen en soms onbestemde vogels uit velden en bosjes. Net als afgelopen winter lijkt het erop dat in deze tijd van het jaar veel dieren het loodje leggen. Vanwege de koude indertijd is dat wel te begrijpen, waar het nu aan ligt weet ik niet. Rufus brengt ze keurig netjes voor, mooier, rustiger en beter dan tijdens de trainingen. Ik heb niet altijd een plastic zakje bij me om het kadaver in ontvangst te nemen. Als ik thuis kom ontsmet ik daarom mijn handen voor alle zekerheid, net zoals ik doe na afloop van een trainingsbijeenkomst.
Als een opruimdienst zorgen we er nu maar voor dat de kadavers van een eend, konijnen, hazen en vogels in een plastic tas in een container gedumpt wordt. Dit is niet alleen omdat we zo opruimerig zijn. Rufus weet na enkele dagen precies waar er vleugels liggen en de kadavers van verschillende dieren. Hij hoeft niet meer te speuren of te zoeken, hij rent er regelrecht naar toe en komt het dan netjes apporteren. Als een kadaver of vleugel al redelijk aan het vergaan is, heeft Rufus de neiging om het tijdens het apporteren te verpakken en erin te bijten. Hij krijgt dan op zijn kop, want dat mag niet. Het is wel opvallend dat bij redelijk verse dieren hij deze neiging totaal niet heeft. Rufus neemt de vogel of het konijn dan voorzichtig maar vol in zijn bek.

Na shoppen in Antwerpen gaan we met Rufus naar de Kalmthoutse Heide tussen Hoogerheide en Kalmthout. Een prachtig natuurgebied dat op de grens tussen Nederland en België ligt. Omdat het nogal bosrijk is en ik de streek niet goed ken, laat ik Rufus niet ongelijnd mee lopen. Desondanks geniet hij volop van alle sporen die hij ontdekt. Heel geregeld staat hij voor, wat hij lange tijd kan volhouden. Al met al wordt het een lange wandeling van zo'n twee uur.

Door omstandigheden kan ik drie achtereenvolgende trainingen niet volgen en ook tijdens de dagelijkse wandelingen ben ik niet in de gelegenheid om met hem te oefenen en te trainen. Dat vind ik heel vervelend, het komt de continuïteit niet ten goede. Tot januari heeft Rufus vrij. Binnenkort probeer ik het de dagelijkse oefeningen weer terug op te pakken.

klik hier om alle foto´s van oktober 2009 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>>

november 2009 - 2 jaar en 11 maand 

Het terug oppakken van de dagelijkse oefeningen is niet gelukt. Een paar weken geleden ben ik door mijn rug gegaan. Langzamerhand kan ik weer wat wandelen met Rufus, maar niet meer dan dat. De wandelingetjes beperken zich tot een half uurtje. Het is alsof Rufus weet dat hij er rekening mee moet houden. Hij loopt iedere keer rustig mee en trekt nauwelijks. Dit betekent dat ik de ochtend en de avondwandeling voor mijn rekening neem en mijn vrouw de twee langere wandelingen op het eind van de ochtend en het eind van de middag.

Sinds ik niet meer met hem oefen en train is Rufus gelijk dikker geworden. Anders kun je zijn ribben en zijn ruggegraat door de vacht voelen. Nu moet je echt goed drukken om ze te voelen.

Rufus blijft konijnen aanslepen. Uit alle hoeken, gaten en struiken weet hij kadavers te vinden. Volgens een jager bij ons in de buurt gaat het om konijnen die geveld zijn door de myxomatose of door de Chinese longziekte. Bij het laatste moet ik direct aan SARS denken, dat een tijdje geleden sterk in het nieuws is geweest. Kennelijk is dat toch wat anders. Aan konijnen die door de Chinese longziekte zijn getroffen zijn is niets te zien. De dood slaat zo snel toe dat sommigen - nog altijd volgens mijn zegsman - de grassprietjes in hun bek hebben.

klik hier om alle foto´s van november 2009 in een slideshow te bekijken.  

<<terug naar boven>>

 

december 2009 - 3 jaar

Op pakjesavond een wandeling met Rufus maken is een spannend avontuur voor hem. We komen twee Zwarte Pieten tegen, waarvan eentje op een deur en raam bonst om vervolgens hard weg te lopen. Rufus is de rest van de wandeling van slag. Bij iedere hoek en zijstraat kijkt hij of dat rare figuur daar misschien loopt. Gespitst en alert blijft hij overal rondkijken.

Het wandelen gaat bij mij gelukkig weer goed. Ik moet nog wel goed opletten met het door ruige velden en akkers lopen. De ongelijkmatige ondergrond is funest. Zeker met de gladde wegen en paden is het oppassen geblazen. Echt oefenen doe ik niet met Rufus, momenteel kan ik dat niet goed opbrengen. Tenslotte moeten er straks ook weer goede voornemens voor het nieuwe jaar bedacht worden. Eentje heb ik dan al. Begin januari gaat de jachtcursus weer van start en dan gaan we er met z'n tweetjes weer flink tegenaan!

Door velden lopen met besneeuwde donkere hompen en bergen klei met een ongelijnde Rufus bij je, zorgt voor zoekplaatjes. Regelmatig ben ik hem volledig kwijt. Hij staat dan stil en heeft dan een perfecte schutkleur. Pas als hij weer beweegt, wordt hij weer zichtbaar.

Half december hebben we Bobo - een van onze poezen - moeten laten inslapen. Tumoren op de nieren verandert een actieve en levendige poes in 3 weken tijds in een zielig hoopje ellende. Zusje Boema mijdt Bobo al een tijdje, ze weet kennelijk al dat het niet gaat goed komen met Bobo. Bobo zelf zocht steeds vaker plekjes om zich te verstoppen. Rufus blijft tot op het laatste moment heel lief voor Bobo. Zeker de laatste dagen zocht Bobo warmte door bij Rufus te gaan liggen. Als Bobo al op de plek van Rufus lag, dan legde Rufus zich heel voorzichtig naast Bobo neer: aandoenlijk om te zien. Terug thuis gekomen nadat Bobo is ingeslapen, loopt Rufus verschillende malen beurtelings naar ons beiden toe en gaat tegen onze benen staan. Waarschijnlijk voelt hij dat wij alletwee wat van streek zijn. Aan Boema en Rufus valt niet te merken dat ze Bobo missen. Wij missen haar wel heel erg!

Volgens het boekje is Rufus nu een volwassen hond. Ten opzichte van reuen gedraagt hij zich ook als zodanig. Hij duldt maar weinig andere reuen in zijn buurt. Andersom is het overigens ook. Het lijkt er soms op dat Rufus bij andere reuen agressie oproept. Hij zal dus wel signalen uitzenden die ik niet begrijp maar die andere honden wel snappen. Hierdoor is het af en toe wel wat vermoeiend om met Rufus op pad te gaan. Als een onbekende hond nadert, lijn ik Rufus voor alle zekerheid maar aan, tot ik zeker weet of het al dan niet een teef is. Daar kan hij altijd goed mee overweg. Ook voor grotere honden gaat Rufus geen centimeter uit de kant. Tot nu toe heb ik het nog maar één keertje meegemaakt dat hij onder de indruk was van een andere reu. Tijdens een wintersportvakantie kwam een diep bassende Sint Bernhard op ons af. Rufus bleef toen angstvallig aan mijn been, ik vond het zelf ook wel wat heftig.

Als we naar de afgelopen drie jaar kijken is Rufus aanzienlijk rustiger geworden. Zelf merken we dat niet zo heel erg, omdat de veranderingen kennelijk heel geleidelijk aan gaan. Bekenden en familie die Rufus langere tijd niet gezien en meegemaakt hebben valt het in ieder geval op dat hij wel heel erg rustig is geworden.
Als pup en jonge hond ging Rufus nogal eens uit zijn dak. Hij wist van gekkigheid dan niet wat hij moest doen. Als een kip zonder kop rende hij dan rond, heen en weer, zonder ergens op te letten. Af en toe kan hij nu nog wel eens hyper doen, maar dat is echt uitzonderlijk. Vooral als hij fazanten in het vizier krijgt, kan hij wel eens als vanouds dansen en rondspringen. Hij vergeet dan dat hij voor moet staan. Ook als hij een konijn of haas heeft ontdekt komt het voor dat hij er achteraan rent. Hij is dan echter altijd goed terug te halen. Twee keer fluiten en hij komt direct met een grote bocht terug. Het als een raket door en over straten en stoepen heenrennen zonder ook maar op auto´s, fietsers en dergelijke te letten, hebben we al een hele tijd niet meer meegemaakt. We blijven er nog wel heel alert op. Het is nog steeds zo dat bij een overmaat van prikkels, Rufus geneigd is om daar direct op te reageren. Zijn we er niet tijdig genoeg bij om hem dan te corrigeren, wordt hij drukker en drukker. Naarmate je eerder ingrijpt, des te eenvoudiger is het om hem rustig te krijgen. Dat geldt niet voor het vuurwerk. Vreemd eigenlijk, het schieten tijdens de jachtcursus levert niet zoveel problemen op. Het wandelen tijdens de oudjaarsdag des te meer. Ik moet hem meeslepen. Rufus is niet aan het verstand peuteren dat er - ondanks het knalwerk - geen enkel gevaar dreigt. Het liefst zou hij in de struiken wegkruipen en daar blijven liggen. Nu hoop ik maar dat hij die angst niet overdraagt naar de jachttraining.
Wat hetzelfde gebleven is, is dat Rufus thuis heel erg rustig en meegaand is. Hij verplaatst zich af en toe om ergens anders te gaan liggen. Het meest enerverende wat hij binnen onderneemt is zijn kop op de vensterbank leggen en bekijken wat er buiten gebeurt. Soms vergeet je gewoon dat hij er is.

Nu Rufus een volwassen hond is, veranderen de maandelijkse updates in driemaandelijkse. Dat geeft me gelijkertijd de gelegenheid om wat onderhoud te plegen aan de oude pagina´s en wat meer aandacht aan andere delen van mijn website te besteden.

klik hier om alle foto´s van december 2009 in een slideshow te bekijken.  

<<terug naar boven>>

 

 

 

 

Wie zijn wij | Laatste wijziging | Privacy Policy | Contact | ©2009 Ron H. van Raalten