Ron H. van Raalten: Rufus - Heidewachtel - vanaf 2 jaar tot 3 jaar

Home |
subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link
subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link
subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link
subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link
subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link
subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link
subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link
subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link

Duke Rufus van Die Hage tot Gouwe - Heidewachtel

Rufus 2 jaar 4 maand tot 2 jaar 6 maand: april 2009 tot en met juni 2009

april 2009 - 2 jaar en 4 maand

De cursusbijeenkomsten zijn begin april afgesloten met een teamwedstrijd. Helaas kunnen Rufus en ik niet meedoen, het is op een zaterdag dat ik moet werken. De nieuwe ronde van cursusbijeenkomsten begint half april. Rufus en ik zijn ingedeeld bij een andere trainer, voor mij wordt het dan weer wennen. Volgens mij maakt het voor Rufus geen hout uit, wie zijn trainer is.
Het lenteweer nodigt uit om in de tuin te werken. Iets wat Rufus heerlijk vindt. Hij houdt zich steeds beter aan de paden en stapt nauwelijks nog in de borders.
Zo heel af en toe zie ik de oude - beter gezegd: de jonge - Rufus terug. ´s Avonds als de schemering valt, gebeurt het een heel enkele keer dat hij zigzaggend heen en weer rent en galopperend als een paard, met zijn poten roffelend mij voorbijschiet. Het grote verschil met een half jaar geleden is dat hij nu perfect reageert op de fluit. Zelfs als hij al gestart is om achter een haas aan te gaan, komt hij direct met een grote boog terug. Tijdens een wandeling langs een smal paadje door het hoge gras, vliegt een fazanthaan al krijsend één meter voor mijn voeten op. Nog niet bekomen van de schrik komt Rufus - een eindje verder in een lagergelegen gedeelte aan het rondsnuffelen - met grote sprongen naar me toe. Zo heb ik hem nog niet eerder bezig gezien, alsof hij springveren onder zijn voetzolen heeft springt hij soepeltjes met hoge sprongen verend de dijk verder op. Voordat ik de fluit in mijn mond heb zijn de fazant en Rufus over de dijk heen verdwenen en uit het zicht voor mij. Heel jammer dat ik het niet kan filmen of fotograferen, het zouden mooie plaatjes en fragmenten zijn geweest. Al had ik mijn apparatuur bij me, ik zou toch te laat zijn geweest om iets te kunnen doen. Op het fluitsignaal is Rufus weer vlot terug. Na zo´n ontmoeting is hij nog wel een tijdje opgewonden en zwaait hij woest met zijn staart.

klik hier om alle foto´s van april 2009 in een slideshow te bekijken.

mei 2009 - 2 jaar en 5 maand

De laatste week van april en de eerste week van mei is Rufus voor het eerst in zijn leven uit logeren geweest. Regelmatig gaat hij de afgelopen periode een dagje naar Corrie, als ik in Utrecht moet werken en oma oppasactiviteiten in Utrecht heeft. Corrie is een van de trainers bij Multidog. Rufus gaat graag naar haar toe. Voor ons reden om te bezien of hij ook voor een wat langere tijd opgevangen kan worden. Corrie heeft er alle vertrouwen in. Familiebezoek in Boston is de aanleiding. Het uit logeren gaan van Rufus is goedkoper dan hem mee laten vliegen en we besparen hem daarmee ook veel stress denken we. In het vliegtuig gaan honden in een bench mee in het laadruim. Voor de inentingen en invoerperikelen hoeven we het niet te laten. Als je, zoals dat voor Rufus geldt, voldoet aan de eisen voor invoer van honden voor Noorwegen en Groot-Brittannië dan is de Verenigde Staten geen enkel probleem. Voor ons is het wel spannend hoe hij het ervan afbrengt. Een telefoontje na een paar dagen stelt ons gerust. Rufus ondervindt geen enkel probleem, hij heeft het gewoon naar zijn zin. Als we hem na ongeveer 2 weken ophalen is hij zichtbaar blij ons weer te zien en wij zijn net zo blij als hij. Rufus is wel afgevallen, Corrie meldt dat een van de teven voor de eerst keer loops is geworden, waardoor Rufus het te druk heeft om zich geheel aan het eten te wijden. Thuis raakt hij al verschrikkelijk opgewonden als er een loopse teef maar even in zijn buurt komt. Laat staan dat er dagenlang in hetzelfde huis waarin hij is een loopse teef aanwezig is! Terug thuis toont hij dan ook een gezonde eetlust en de eerste dagen slaapt hij veel. Waarschijnlijk om wat bij te komen van zijn logeerpartijtje. Door ons uitstapje missen we wel twee lessen en dat vind ik wel jammer.
Ook weer voor het eerst in zijn nog korte leventje, maakt Rufus kennis met een zogenaamde robot grasmaaier. Een apparaat dat geheel zelfstandig een grasveld kortwiekt. Rufus vindt het maar raar, hij schrikt ervan dat de robot zijn kant opkomt en dan ineens op de rand van het grasveld uit zichzelf omkeert en een andere kant opgaat. Op zulke ogenblikken zou ik wel eens in zijn kop willen kijken, om te zien wat daar allemaal in omgaat. Dat heb ik trouwens op wel meer momenten bij hem.

Op de jachtcursus is Rufus er nog even happig op om al de oefeningen te doen. Hij blijft ongeduldig piepen en blaffen als hij niet aan de beurt is. Ik vind dat heel erg vervelend, maar het lukt me tot nu toe nog niet om het tegen te gaan. Tot nu toe helpt het afleiden, of het uit de groep stappen en aparte oefeningetjes te doen niet echt. Volgens één van de trainers heeft Rufus een sterke prooidrift, wat dat dan ook mag betekenen. Er is nu een korthaar Duitse staander met de naam Sasha in de groep, waar Rufus het niet zo heel erg mee kan vinden. Alletwee kennelijk dominante reuen. Ze dagen elkaar voortdurend uit. Sasha de ene keer en Rufus weer een andere keer. Ze kijken elkaar strak aan, wat ik voor het eerst meemaakte bij de nestevaluatie, toen Rufus en Caïco elkaar voor het eerst zagen. Ze reageren op het elkaar aankijken met grommen, brommen en af en toe een uitval. Ik zorg ervoor iedere keer zover mogelijk van Sasha te staan. De trainer laat Rufus en Sasha naast elkaar down liggen, terwijl de bazen uit het zicht verdwijnen. Dit gaat goed, maar ik vraag me wel af hoe het zou gaan als de trainer er niet bij blijft staan. Zowel Rufus als Sasha hebben heel wat ontzag voor hem.

klik hier om alle foto´s van mei 2009 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>>

juni 2009 - 2 jaar en 6 maand 

De laatste weken is Rufus heel rustig. Het lijkt erop dat de storm in zijn kop na tweeënhalf jaar wat gaat liggen. Hij loopt keurig netjes aan de slappe lijn mee, als hij losloopt blijft hij in de buurt en let hij op welke kant we al dan niet op gaan. Het enige wat eigenlijk nog speelt is zijn dominante gedrag naar andere reuen. Op de dag dat we dit tegen elkaar zeggen, springt hij om onze conclusie te logenstraffen even uit de band. Tijdens een wandeling vliegt hij zonder op of omkijken een vrij druk bereden polderweg op en staat midden op de weg in de lucht te springen naar een vluchtende fazant. Gelukkig is er op dat moment geen verkeer.
Rufus blijft heel erg lief en voorzichtig met onze kleindochter. Hoewel voorzichtig, vooral op het strand houd ik af en toe mijn hart vast. Rufus komt soms op hoge snelheid richting onze kleindochter en weet iedere keer opnieuw rakelings langs haar te schieten of vlak voor of naast haar te stoppen.

Een 2-minutenfilmpje, voor groot formaat klik hier.


Een kikker die vanuit de tuin richting vijver hopt is razend interessant. Nog net op tijd houdt Rufus zich in om niet achter de kikker de vijver in te duiken. Lange tijd blijft hij de bodem van de vijver af gluren om de kikker terug te ontdekken.

Op twee achtereenvolgende dagen komen we tijdens wandelingen Oscar de Beagle en Rockey de Husky tegen. Twee honden die we al maandenlang niet meer gezien hebben. Oscar komt gedurende een wandeling zomaar ineens uit het niets aangerend en als vanouds rennen Oscar en Rufus achter elkaar aan. Rufus probeert Oscar met een duwtje het water in te duwen, wat hem niet echt lukt. Een dag later komen we Rockey tegen. Het lijkt wel of de twee honden weer opnieuw met elkaar kennis moeten maken. Rufus blijft op enige afstand liggen en Rockey loopt wat bij zijn bazin heen en weer. Het lijkt erop dat zijn nekharen overeind staan, ik ben direct alert of het goed zal gaan. Hij is te ver van mij weg om hem aan te lijnen. Vanaf de zijkant nadert hij Rockey en begint te snuffelen. Rockey doet heel voorzichtig en gaat zitten. Uiteindelijk snuffelt Rufus aan de snuit van Rockey, die inmiddels weer is gaan staan. Zijn staart verdwijnt tussen de achterpoten. Op een uitnodiging van Rufus om te spelen gaat Rockey niet in. Rufus reageert dan op de fluit en komt mijn richting op.


In een berichtje in het Gastenboek meldt Ellen, de bazin van de vader van Rufus, dat Caïco soms bijna staande in slaap valt met zijn hoofd op de zitting van een stoel. Dit naar aanleiding van een foto van Rufus dat hij met zijn kop in een kastje ligt. Rufus zou ook wel in staat zijn tot het staande slapen, hij legt zijn kop op alles wat maar enigszins voorhanden is.

klik hier om alle foto´s van juni 2009 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>

 

 

Wie zijn wij | Laatste wijziging | Privacy Policy | Contact | ©2009 Ron H. van Raalten