Ron H. van Raalten: Rufus - Heidewachtel - 1 tot 2 jaar

Home |
subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link
subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link
subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link
subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link
subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link
subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link
subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link
subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link

Duke Rufus van Die Hage tot Gouwe - Heidewachtel

Rufus vanaf 1 jaar 8 maanden tot 1 jaar 10 maanden: augustus 2008 - oktober 2008

augustus 2008 - 1 jaar en 8 maanden

De vakantie zit er weer op en het dagelijkse leven krijgt langzamerhand weer de overhand alsmede het gewone ritme. Eind augustus start de apporteercursus op, nu op verschillende locaties. Van mijn voornemen om gedurende de vakantie het geleerde te blijven oefenen is weinig, juister om te zeggen, geheel niets terecht gekomen. Het passief vasthouden van de dummy, wat ik als speerpunt had, ook daaraan heb ik geen aandacht besteed. Pas na een week weer thuis merk ik hoe een en ander weggezakt is. Rufus voert de commando´s halfslachtig uit. Ik zie dan ook als een berg op tegen de eerste trainingsbijeenkomst, zeker op verschillende locaties. Rufus moet dan vermoedelijk eerst uitgebreid snuffelen en onderzoeken wat er op zo´n locatie allemaal te zien, te ruiken en te beleven valt. Ik zie het al helemaal voor me.
Na 2 weken weer thuis, begin ik om tijdens de ochtendwandeling een paar aandachtsoefeningen uit te voeren: rondjes lopen op een veldje, linksom, rechtsom, zit en af. Niet langer dan 5 minuten, ik ben zelf niet zo´n ochtendmens en vind dat meer dan genoeg. De derde week van augustus breid ik het uit met tijdens de middag- of avondwandeling 10 minuten te oefenen op een veldje. Dezelfde oefeningen maar dan aangevuld met werken met de dummy. Eerst weer passief aanpakken en vasthouden, voorkomen op de fluit en tijdens het volgen zitten op de fluit. Regelmatig gaan we ´s avonds de Mannee op. Een nieuwbouwwijk in wording, waar nog veel braak terrein is: de akkers waar hij vorig jaar uit zijn dak ging. Er zitten nog veel konijnen en hazen, zodat we kunnen oefenen dat hij niet als een dolle stier er achteraan gaat.
Een filmpje van 2,5 minuut, voor groot formaat klik hier:

Inmiddels heb ik de uitnodiging voor de cursus ontvangen en moet ik de laatste zondag van deze maand naar de theoriecursus en starten de trainingbijeenkomsten begin september op. Rufus neemt de dummy in zit nog niet aan, maar als ik hem in zijn bek stop blijft hij hem wel vasthouden, iets wat hij gedurende de eerste trainingen en voor de vakantie nog niet deed. Ik probeer een en ander stapje voor stapje op te bouwen. Af en toe neemt hij tijdens het lopen van de rondjes de dummy in zijn bek en gaat ermee op commando zitten. Nog te vaak laat hij de dummy te vroeg los. Het voorkomen tijdens het oefenen gaat prima, Rufus doet dit rustig en zit goed voor me. Bij het apporteren van de dummy brengt hij de dummy wel naar me toe, maar weigert te zitten. Hij blijft staan, een beetje schuin voor me en blijft de dummy wel vasthouden tot ik hem het commando ´los´ geef.
In de komende cursus staan de 8 onderdelen van het C en B diploma centraal. Ben benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen. De onderstaande foto´s zijn niet bijster van kwaliteit, ben vergeten de ISO-instelling te wijzigen voor het avondlicht.



De eerste cursusbijeenkomst in Willemstad is achter de rug. Het is een klein clubje van 5 honden. Behalve Rufus is er nog een Heidewachtel, een - klein uitgevallen - Drentse Patrijshond, een Springer Spaniel en een Field Spaniel (nooit van gehoord). Rufus heeft zich prima vermaakt en vindt dit heel wat leuker dan op het oefenveldje bij de hondenschool. Vooral de oefening waar hij een apport zelfstandig moet zoeken in een bos vindt hij helemaal het einde. Rufus zoekt zich suf en draaft enthousiast rond in het bos. Hij maakt gelijk van de gelegenheid gebruik om nog even een rondje over een grasveld te draaien, voordat hij opnieuw het bos induikt. Volgens mij weet hij al lang waar zijn dummy ligt, maar geniet hij even van zijn vrijheid. Hij haalt na van zijn vrijheid genoten te hebben de dummy vervolgens netjes op. Tot mijn verbazing werkt hij het apport ophalen keurig netjes af. Rufus ziet dat een helper de dummy opgooit, hij wacht netjes op mijn commando en loopt weliswaar eerst naar de helper, maar gaat dan toch naar de dummy om hem in één keer naar mij terug te brengen. Andere keren - ook als ik thuis met hem oefen - begint hij al te rennen als de dummy in de lucht is. Het commando vooruit - wat ik nog niet eerder met hem heb gedaan - gaat eigenlijk ook goed. Rufus weet dan wel dat een eind verder zijn dummy ligt.

klik hier om de foto´s van augustus 2008 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>>

september 2008 - 1 jaar en 9 maanden

Tijdens een avondwandeling kom ik een eigenaar van een Flatcoated Retriever tegen die bij ons in de buurt woont. De Flatcoated en Rufus kunnen het niet zo goed met elkaar vinden: altijd gegrom, gebrom en lelijk tegen elkaar doen. Het blijkt dat de man jager is en een stuk jachtgrond bezit in de buurt van Lewedorp. Hij biedt aan om wild te geven om met Rufus te oefenen en over een tijdje eens mee te gaan. Dat laatste lijkt me geweldig om eens mee te maken, maar ik benadruk dat Rufus en ik nog maar aan het begin staan van de jachttraining en dat we geen van tweeën er iets van kunnen. De man vertelt dat dit geen enkel probleem is, de eerste keer dat een hond mee gaat op de jacht lukt er waarschijnlijk toch niet veel. Hij kent de hondenschool van Multidog en vertelt dat het verstandig is om eerst met de trainer te bespreken of het wel goed is om met wild te oefenen. Ik houd het in ieder geval in gedachten!
De tweede trainingsdag geniet Rufus weer volop, en ik erbij. Hij raakt er helemaal opgewonden van. In de 2 uur dat we bezig zijn doen we eigenlijk maar 2 oefeningen. De eerste kost heel veel tijd: het over water halen van de dummy. Omdat Rufus en een andere hond deze oefening nog niet eerder hebben gedaan, moeten ze eerst voorkomen over water. Over een watergang van zo´n 10 meter breed wordt een lijn gegooid. Rufus wordt aan de lijn gedaan en ik sta aan de overkant en fluit hem voor. Hij gaat direct te water en zwemt naar me toe. Zodra hij uit het water komt schudt hij zich uit, wat niet mag. Ik moet proberen hem direct te laten zitten. Daarna gaat de echte oefening van start. De trainster staat aan de overkant van de watergang, gooit een dummy op en de hond krijgt het command ´over´. Bedoeling is dan dat de hond naar de overkant zwemt, de dummy ophaalt en weer terugzwemt naar de baas. Rufus vindt het allemaal geweldig spannend, terwijl hij zit te wachten als de andere honden de oefening uitvoeren piept, jankt en blaft hij: Rufus kan niet wachten tot hij aan de beurt is. Ik krijg hem niet goed stil. Als hij aan de beurt is voert hij de oefening goed uit, beter dan bij het gewone ophalen van de dummy. De volgende rondes hoeft hij niet - zoals de andere honden - aan de lijn, en weer voert hij de oefening prima uit. Zijn dummy is een keer wat ongelukkig neergekomen, zodat het wat verscholen ligt in het riet. Rufus blijft zoeken tot hij hem vindt en gaat direct weer te water om de dummy terug te brengen.
Het zoeken van apport gaat ook heel erg goed. De dummy´s liggen ongeveer 40 meter in het bos. Rufus duikt het bos in en binnen luttele seconden is hij weer terug met zijn dummy en geeft hem netjes af. Ook bij deze oefening is hij opgewonden om zijn kunsten te vertonen. Als hij de volgende keer weer zo opgewonden is, moet ik met hem de groep uit, een eindje lopen tot hij weer rustig is en dan terugkomen. Na afloop ben ik apetrots op hem!
Voor het geval dat ik mocht denken er met Rufus al te zijn, zet hij me de dag daarna met beide benen weer op de grond. Voorkomen? O, ja dan moet je geloof ik voor de baas gaan zitten, en mag je dan niet al snuffelend aan komen lopen? Zoek apport, dan loop je toch lekker te struinen in de bosjes, moet je dan ook nog iets terugbrengen? Nooit begrepen! Gelukkig weet hij de dag daarna weer beter wat de bedoeling is.
De onderstaande foto´s hebben niets te maken met het verhaal hierboven. Omdat het toeristenseizoen grotendeels voorbij is, is het nu weer wat rustiger op het strand en dat bevalt ons goed.

klik hier om de foto´s van september 2008 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>>

oktober 2008 - 1 jaar en 10 maanden

Rufus heeft het nog steeds geweldig naar zijn zin op de cursus.De afgelopen keer zijn alle honden wat onrustig en snuffelig, ook de honden in de groep voor ons zijn onrustig. Volgens de trainer doordat het na lange tijd weer is gaan waaien na een regenbui, wat er voor zorgt dat er veel geurtjes vrijkomen. Voor Rufus is het als enige reu in de groep extra moeilijk, de Drent is net loops.
Op één van de avondwandelingen komen we een Labrador tegen die wel zin in spelen met Rufus heeft. ´t Is een wat dikke hond die aanzienlijk minder snel is dan Rufus. Na wat rondjes achter elkaar gerend te hebben, waarbij Rufus tot twee keer toe over de Labrador gesprongen heeft, verliest Rufus zijn interesse. Hij verdwijnt dan af en toe in de struiken, doet zijn eigen ding om daarna weer even aandacht aan de andere hond te schenken. Tot nu toe heb ik dat nog niet met hem meegemaakt, anders blijft hij gefocust op de andere hond. De dagelijkse oefeningen gaan minder dan een paar weken geleden. Rufus moet stevig aangespoord worden om te doen wat hij moet doen. Op de trainingen van de hondenschool is hij nog steeds erg gretig. Het waterwerk doet hij met veel plezier en heel erg goed. Het valt me op dat hij toch niet zo schotvast is, als ik eigenlijk dacht. Hij reageert wat paniekerig: gaat achteruit zitten of draait zich om als er geschoten wordt. Het apporteren daarna levert geen problemen op. Voor het eerst apporteert hij een dode duif en daarna een kauw. Het laatste kost wel wat moeite, ik moet hem echt dwingen om de kauw in de bek te nemen en vast te blijven houden. Het liefst laat ie de kauw zo snel mogelijk vallen. Later vertelt de trainer dat kauwen en eksters kennelijk niet lekker ruiken voor honden en dat het knap van Rufus is dat hij de kauw toch apporteert.
Rufus heeft het op zich genomen om zijn kop onder het bruggetje over de vijver te stoppen. Zijn kop past er net onder, hij kijkt en snuffelt echt urenlang achter elkaar in een naar mijn idee ongemakkelijke houding. Wat er nu zo interessant aan is begrijp ik niet zo goed. Wellicht zijn er padden een plekje aan het zoeken voor de winterslaap. Sinds hij dit doet, laat hij dit gedrag ook op andere plekken zien. Spleten tussen kasten en muren, in ombouwen van open haarden, buiten bij opgestapeld hout of tegels. Uitgebreid en grondig inspecteert hij met zijn neus deze moeilijk toegankelijke plaatsen.

Zondag 26 oktober is de nestevaluatie in Hoenderloo. Vanwege het weer vindt de evaluatie plaats in een grote schuur. Ik word Gallisch van het kabaal, het gebrek aan ruimte en het laveren tussen alle honden door. Rufus raakt er van opgefokt. We zijn alletwee waarschijnlijk meer van het buitentype. Regelmatig vertrek ik daarom met Rufus naar buiten, in de regen over een weitje lopen, wat oefenen en spelen. Jammer dat niet alle honden uit het nest van Yentle en Caico er zijn. We treffen in ieder geval twee zussen van Rufus en een broertje. Ik kan me nog herinneren van bijna 2 jaar geleden dat ik Yentle best wel een grote hond vond. Als je haar nu naast Rufus ziet, moet ik mijn beeld bijstellen. Ik had ook de indruk dat Rufus op Caico lijkt. Ellen - het vrouwtje van Caico - heeft gelijk, Rufus heeft meer weg van Yentle. Voor de eerste keer ontmoeten we Caico, de vader van Rufus en Ellen, de eigenaar van Caico. Rufus vertoont wat Oedipusachtige trekjes: echt aardig zijn Caico en Rufus niet tegen elkaar, ze vallen tegen elkaar uit. Wat dat betreft kan Rufus beter met zijn moeder overweg.
Het is niet alleen leuk om Ellen en Caico te ontmoeten, maar ook Léon en Paula weer te zien en te spreken en natuurlijk om met de baasjes van de zussen en broer van Rufus kennis te maken. Door een verhuizing en de naweeën van een griepje komen we wat onvoorbereid aan: geen video en fotoapparatuur meegenomen! De fotograaf belooft dat ik de foto´s via de e-mail kan opvragen en Ellen van Caico mailt ook haar foto´s door. Over een tijdje zal ik ze op deze bladzijde er bij plaatsen.
Ik ben niet zo geschikt om shows te lopen denk ik en dit is dan nog niet eens een echte show, maar een evaluatie. Het zal allemaal wel zo horen, maar ik houd er niet van als mensen achter een tafeltje smoezen tegen elkaar over mijn hond. Ik heb liever dat ze het direct hardop tegen mij zeggen. Kortom een naar mijn idee zwakke manier van evalueren en feedback geven.
In de beoordeling staat dat Rufus een flinke reu is, nog wat onzeker en zeer elegant gebouwd. Die onzekerheid is vast gegrond op de weerzin die Rufus laat merken als hij door de keurmeester betast wordt. Er staan 27 punten in die beoordeeld worden. In de beoordeling van Rufus komt 2x uitmuntend, 15x zeer goed, 6x goed en 4x matig voor. Het enige wat ik echt niet snap is dat zijn gangwerk matig is. Ik heb natuurlijk geen enkel verstand van waarop een keurmeester beoordeelt en wat goed, matig of onvoldoende is. Al zou ik de critria weten dan nog zou ik er geen zinnig woord over kunnen zeggen. Met mijn lekenverstand zie ik alleen dat als Rufus meeloopt, draaft , sluipt of rent, hij dat voor zover ik dat kan zien op een heel sierlijke manier doet. De overige beoordelingen zullen wel kloppen, daar heb ik helemaal geen idee van hoe dat zou moeten zijn. Hoewel als ik keurmeester zou zijn geweest dan had Rufus overal uitmuntend voor gekregen. Gelukkig ben ik niet de keurmeester van Rufus, maar zijn baasje.

klik hier om de foto´s van oktober 2008 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>>

Wie zijn wij | Laatste wijziging | Privacy Policy | Contact | ©2008 Ron H. van Raalten