Ron H. van Raalten: Rufus - Heidewachtel - 1 tot 2 jaar

Home |
subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link | subglobal1 link
subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link | subglobal2 link
subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link | subglobal3 link
subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link | subglobal4 link
subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link | subglobal5 link
subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link | subglobal6 link
subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link | subglobal7 link
subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link | subglobal8 link

Duke Rufus van Die Hage tot Gouwe - Heidewachtel

Rufus 1 jaar zes maanden: juni 2008

juni 2008 - 1 jaar en 6 maanden

Tijdens een wandeling met zijn bazin, duikt Rufus een rietkraag in en komt terug met een waterhoen in zijn bek. Eén vleugel hangt naar beneden en de kop van de waterhoen hangt ook slap naar beneden. Rufus komt voorstaan met zijn voorpoot opgeheven. Eerst wil hij zijn buit niet echt afstaan. Na wat aandringen, terwijl de hoen aan de naar beneden hangende vleugel wordt vastgehouden, laat hij de hoen toch maar los. Tot grote schrik blijkt het dier nog te leven en bevrijd uit de bek van Rufus vliegt de waterhoen direct weg.


zou het dan toch nog goed komen?


Een week lang heeft Rufus aan de lijn gelopen. Hij is het wat ontwend en ik wil hem graag het commando ´kort´ goed aanleren. Tijdens het ongelijnd wandelen neemt Rufus steeds meer afstand. `Hier´ is dan het commando dat hij naar me toe moet komen en dat er een volgend commando volgt. `Volg´ dat kent Rufus nu goed en ´okée´ of ´vrij´ heeft ook geen geheimen voor hem. Dat vrij en okée neemt hij de laatste tijd wel wat erg letterlijk. Volgt hij zijn neus dan is hij in korte tijd zo´n 20 tot 50 meter van me weg en dat vind ik te ver. In de polder vind ik dat niet zo erg, in het wandelgebied en in de buurt vind ik dat minder. Met het commando ´kort´ wil ik Rufus leren niet meer dan 5 meter van me af te lopen. Onaangelijnd lukt het me niet goed om hem dat duidelijk te maken.
Tijdens trekspelletjes wordt Rufus wat wild, hij wil echt winnen en doet vreselijk zijn best om het trektouw bij zich te houden. Onder vervaarlijk gegrom zwaait hij hevig met zijn kop heen en weer. Volgens mij geen spelletje meer, maar een poging om zich in de hiërarchie naar boven te werken. Het afbreken gaat goed, voorlopig voor alle zekerheid maar geen trek´spelletjes´ meer.


klik hier voor groot formaat

Tot grote vreugde van Rufus zijn ze weer terug in ons land. Op Schiphol gaat er een schok door Rufus heen als hij Rutger en Marije vanuit de achterbak onverwacht voor zich ziet. De eerste minuten moet hij in bedwang gehouden worden, als een tol springt en draait hij aan de lijn. Hij weet niet hoe snel hij weer in de auto moet terugspringen: zo snel mogelijk naar huis!

Voor de eerste keer ontdekken we een teek bij Rufus na een wandeling in onze eigen omgeving. Tot nu toe hebben we dat nog niet meegemaakt. De bescherming door Frontline is toch niet helemaal perfect. Volgens het schema zou Rufus volgende week weer gedruppeld moeten worden. Waarschijnlijk loopt Rufus de teek op in het hoge gras onderaan de Kattendijkse dijk, waar een kudde schapen graast. Het diertje heeft zich vastgezet onderaan de bek van Rufus, de tekenpincet doet weer zijn werk. Van nu af aan controleren we Rufus grondig op teken.

De apporteercursus is afgelopen. Rufus heeft veel plezier in de cursus en vanaf augustus zetten we de volgende stap. De training wordt dan op locatie gegeven. Voor zover ik begrepen heb vinden de trainingen dan steeds op andere plekken plaats, op akkers, in weides, in waterrijke gebieden. Het zal mij benieuwen hoe dat zal gaan. Rufus kennende verwacht ik dat hij door alle prikkels en geurtjes zijn aandacht er maar moeilijk bij zal kunnen houden. Waar ik me het meest zorgen over maak is, dat Rufus nog steeds niet dol op de dummy is.Gooi ik het ding weg dan is hij er als de kippen bij om hem op te halen, pakt hem goed vast en brengt hij hem ook redelijk goed terug. Weliswaar niet altijd zoals het hoort, vlak voor me zittend. Soms gaat hij achter me of naast me zitten, of steekt hij zijn kop met dummy en al vanachter tussen mijn benen door. Dat doet ie toch regelmatig, ook als ik in de kamer of in de tuin sta. Ik weet niet zo goed welke betekenis dat heeft, is ook niet terug te vinden op internet of in boeken. Ook al lopend de dummy aanbieden, gaat goed. Zit Rufus dan weigert hij uit zichzelf de dummy aan te pakken. Ik moet hem dan echt in zijn bek stoppen en ondersteunen om hem te blijven vasthouden. Waar dat weigergedrag vandaan komt snap ik niet goed. In ieder geval zal hij er toch aan moeten geloven. De nieuwe cursus start eind augustus weer op en ik heb me voorgenomen om tot die tijd er voor te zorgen dat hij ook in zit de dummy in zijn bek neemt en vasthoudt.

Wow, een heftig weekend. Twaalf vrienden van Rutger en Marije komen een feestje vieren en naar het voetbal kijken. Voor Rufus één groot festijn. Eerst ´s middags met de hele ploeg mee naar de Grevelingen waar de jongens gaan duiken. En ´s avonds bewegende beelden van 3 bij 4 meter op de muur, wat ook nieuw voor hem is en dat dan nog eens met een tot de nok toe gevulde kamer met joelende opgewonden voetbalkijkers. De maandag erop is een rustdag voor Rufus: hij slaapt een hele dag.

Het commando ´kort´ is nog geen succes, Rufus denkt dat hij dan moet volgen. Zal er nog eens over nadenken hoe ik hem dat commando het beste kan aanleren. In de polder vindt Rufus in een hoge graskant bij een sloot een dode eend, die hij netjes bij me brengt. Hij gaat voor me zitten en laat de eend direct los als ik hem aanpak. Het commando ´los´ is niet nodig. Hieronder nog wat foto´s tijdens een zwemwandeling. Onderweg vangt Rufus voortdurend geuren op van konijnen en hazen, waar hij sterk op reageert.

Op de vroegere akker - nu een woest gebied met hele velden kamille en distel - is Rufus helemaal in zijn element. Hij loopt zigzaggend voor me uit. Regelmatig vliegen fazanten, duiven en eenden vlak voor hem op; hazen rennen weg. Tot mijn verbazing gaat hij achter niet eentje aan. Iedere keer als er een stuk wild opvliegt of wegrent, kijkt hij achterom in mijn richting en vervolgt hij met een zwaaiende staart zijn pad. Af en toe beschrijft hij een grote boog, zodat hij achter me komt. Eventjes loopt hij naast me om vervolgens weer te gaan zigzaggen. Verander ik van richting, verlegt Rufus zijn zigzagpatroon. Na drie kwartier over de verschillende velden gelopen te hebben, keren we huiswaarts. Thuis aangekomen hijgt Rufus eerst een kwartier uit, voordat hij zo´n beetje de halve vijver leegdrinkt.

Eind juni barst voor ons de zomervakantie los. Vanaf 29 juni maken we met de camper een trektocht van 5 weken door Scandinavië. In de weken voorafgaand aan onze vakantietrip staat de camper op de oprit om rijklaar en ingericht te worden. Rufus is er niet bij weg te slaan. Vanuit de toegangsdeur heeft hij bovendien een riant uitzicht op straat, zonder zelf gezien te worden.

klik hier om de foto´s van juni 2008 in een slideshow te bekijken.

<<terug naar boven>>

Wie zijn wij | Laatste wijziging | Privacy Policy | Contact | ©2008 Ron H. van Raalten