Vrijdag 8 juli
Na douchen en een paar koppen thee brengen we om half zes de bagage naar beneden. De taxi staat al klaar, 20 minuten te vroeg. Het is gelukkig een stationwagen, de bagage gaat er gemakkelijk in. De chauffeur vertelt in tegenstelling tot wat er op de website staat, dat er gisteren geen vluchten naar London waren. Nou niet direct een opwekkend en stimulerend bericht op de vroege ochtend. Op het vliegveld blijken er totaal geen problemen te zijn: een vlotte incheck en van verhoogde veiligheidsmaaregelen is er op Zaventem weinig te merken. Het vliegtuig van British Airway vertrekt keurig op tijd. En korte tijd later landen we op Heathrow. De bagage wordt door American Airlines verder afgehandeld, dus daar hoeven we niets voor te doen. Op Heathrow hebben ze een Starbucks en ze weten zowaar wat er bedoeld wordt met een "two double short Americano two times"; kunnen we gelijk oefenen voor de komende 4 weken.
In London valt wel te merken dat de veiligheidsmaatregelen opgeschroefd zijn. De handbagage wordt minitieus gecontroleerd, er moet een veiligheidsofficier bijgeroepen worden als degene die onze bagage controleert een puntzak met drop tegenkomt. Na een hele discussie mocht het in de koffer blijven.
Iets later dan gepland, tegen twaalf uur vertrekt het vliegtuig richting Los Angeles. Een lange, lange vlucht van 11 en een half uur. Lia slaapt af en toe, ik lees en kijk naar filmpjes.
Zaterdag 9 juli
Op het vliegveld van Los Angeles hebben we drie uur om de vlucht naar Kona te halen. Tijd genoeg om op het gemakje door de controles te gaan. Het duurt even voordat de veiligheidsbeambte door heeft dat er aan mijn schoenen metaal zit. De bagage moet van de ene band op de andere gezet worden, dus weer weinig gesleep: wel zo prettig!
Het gebrek aan slaap gaat zich bij mij toch wat wreken, ben behoorlijk moe. Op een gegeven moment wordt er omgeroepen dat de passagiers van de Kona vlucht opnieuw moeten inchecken. Er is een ander vliegtuig ingezet en de indeling moet opnieuw gedaan worden. De plaatsen die wij op onze E-tickets hebben toegewezen gekregen bestaan niet, dus we krijgen nieuwe stoelen toegewezen. Tot onze verbazing blijken het eerste klas plaatsen te zijn! Als we in de luxueuze stoelen zijn geïnstalleerd krijgen we eerst een glas champagne. De stoelen kunnen nagenoeg horizontaal ingesteld te worden met kantelbare voetsteunen. Na de champagne sluit ik mijn ogen en doe ze weer tegen de tijd dat we Kona aanvliegen weer open. Dit is relaxed reizen, anders dan in de Economy-klasse opgevouwen zitten. De rest van de eerste klasgeneugten mis ik dan wel, maar het is heel erg fijn dat dit op het laatste traject gebeurt.
We landen in het donker op het vliegveld van Kona. Van enige controle - maar dat wisten we nog wel van de vorige keer - is er geen sprake. Zelfs het inklaringsformulier daar wordt niet naar gevraagd en die leveren we dan ook niet in. Judith & Eli staan te wachten en ontvangen ons met de traditionele Leis (bloemenkrans). Eén er van hebben ze zelf gemaakt van bloemen uit hun tuin.
Ik realiseer me nu pas dat hierboven zaterdag 9 juli staat, maar dat klopt natuurlijk niet op Hawaii is het nog vrijdag 8 juli. Op weg van Kona naar Hakalau stoppen we bij de Starbucks in Waimea. Daarna is het nog een half uurtje rijden naar het huis van Judith & Eli. De weg is ons nog goed bekend, een eind voor Hilo slaan we rechtsaf en komen dan aan. Natuurlijk kennen we het huis van de foto's, maar in het echt - ook al is het donker - ziet het er nog geweldiger uit.
We bekijken eerst al de kamers en ruimtes in het huis en drinken een pilsje. Na het uitpakken van de Brinta, knabbelnootjes en ander groot goed, nemen we een douche en duiken het bed in. Ik kan me niet meer zo goed herinneren dat mijn hoofd het kussen raakte: ik sliep al voor dat ik het bed in stapte.
's Ochtends - nu is het op Hawaii zaterdag 9 juli - op een zeer rustige manier de dag begonnen. We nemen ons voor vandaag het kalm aan te doen. Na het ontbijt, thee en koffie gaan we eerst de post ophalen in het postkantoortje in Honomu en vervolgens gaan we boodschappen doen in Hilo. Op de markt, in Wal Mart, Sears en nog een paar van die winkels. We komen mensen tegen die Judith kent van haar werk in huppeldepup. Halverwege de middag keren we terug naar huis en Lia besteedt de rest van de dag aan het in elkaar zetten van een boekenkast en het herinrichten van de woonkamer (we zouden het immers rustig aan doen). Ron brengt de rest van de middag door in de hangmat, zonder boek.
Na het eten zijn we vroeg naar bed gegaan. Nog eerst even Tamar gebeld dat we goed aangekomen zijn. Judith heeft andere matrassen gepakt voor op ons bed, omdat degene die erop lagen te hard zouden zijn. Al zou ik op een spijkerbed gelegen hebben, ik denk niet dat ik het gemerkt zou hebben. Ook nu weer duurde het maar heel kort voordat ik in slaap viel. Terwijl ik 's middag in de hangmat op de veranda toch al wat uurtjes rust achter de kiezen had.